Marzec był dla pszczół nie lada sprawdzianem. A i początek kwietnia nie zachwycił.
Nocne przymrozki, pochmurne niebo i silny wiatr, nic dobrego z tego nie wynika.
Można by pomyśleć, że mądre pszczoły ukryją się w swoich ciepłych gniazdach i poczekają na lepszą pogodę.
Nic z tego! Co prawda zapasów w ulach nie brakuje, ale zgromadzony miód, syrop czy podrzucone na szybkiego ciasto cukrowe, trzeba koniecznie rozpuścić. Kiedy rozpoczyna się wychów larw, niezbędna staje się woda.
W ulach z tworzyw sztucznych jej dostępność jest co prawda większa niż w drewnianych (ponieważ łatwo skrapla się tu para wodna), jednak teraz już jej nie wystarcza. Niestrudzone zbieraczki wylatują więc na poszukiwanie wody, nawet gdy temperatura wynosi zaledwie parę stopni.
Wiele ich nie powróci. Opadną z sił w walce z wiatrem. Wyziębią się lecąc z gardziołkiem pełnym zimnej wody. Zwiedzie je piękny błysk słońca, który wnet zmieni się w śnieżycę.
Pszczelarze starają się je wesprzeć. Podają wodę wprost do uli albo stawiają na pasiece specjalnie skonstruowane poidełka. Każdy może sobie zrobić takie poidełko. Jeżeli w okolicy są pszczoły, chętnie skorzystają.
Podobnie wszelkie inne owady. Przyda się także w upalne lato. Najważniejsze by owady nie mogły się w nim utopić.
Do szczelnego naczynia lub pojemnika możemy włożyć kamyczki, węgiel drzewny, patyki, szyszki albo mech torfowiec, który ma tę zaletę, że magazynuje wodę, a pszczoły piją ją jakby przez słomkę, odfiltrowaną z zanieczyszczeń. Pojemnik powinien być tak wypełniony, aby zapobiegać utonięciu po ewentualnym deszczu.
Wiosną wskazane jest nalewanie wody ciepłej. Co prawda ciepła jest ona krótko, ale pszczoły doskonale informują się o nowej dolewce i będą ją pobierały intensywniej.
Przy niskich temperaturach, poniżej 8 – 10 stopni, zbieraczki wylecą w najcieplejszym momencie dnia, zwykle koło południa. W dzień dodatkowo pochmurny wykorzystają każdą chwilę słońca. Na pewno wiele na tym skorzysta.
