Pierwszy oblot rozpoczyna nowy rozdział w życiu pszczół. Coraz intensywniej wychowują potomstwo, czyli czerw.
Ponieważ dla dobrego odżywienia maluchów potrzebne im mleczko pszczele, pszczoły karmicielki muszą stosować zbilansowaną dietę, która bazuje na różnorodnym pyłku kwiatowym.
Starsze larwy będą odżywiane mieszaniną pierzgi, czyli mówiąc krótko – pyłku ukiszonego przez pszczoły, miodu i mleczka. Dostęp do zapasów pierzgi i świeżego pyłku jest kluczowy dla rodzin pszczelich wiosną.
Pszczelarze stosują rozmaite techniki wspomagając swoje podopieczne. Podają do uli zmagazynowaną wcześniej zeszłoroczną pierzgę albo ususzony pyłek. Można także postarać się o dostępność pyłku świeżego.
Moje pszczoły wywożę na okres 2 -3 tygodni w bardzo bliskie sąsiedztwo zarośli wierzbowych.
Kapryśna wiosenna aura bardzo ogranicza dystans lotów zbieraczek, a i sprzyjającej pogody może być w tym okresie zaledwie parę dni. Ale warto podjąć ten trud, gdyż pyłek i nektar wierzbowy stanowią dla pszczół istne panaceum na większość dolegliwości. Prawdopodobnie działają jak stosowana niegdyś przez ludzi kora wierzbowa.
Wierzba zawiera salicylany i jest prekursorem aspiryny!
Rodziny, które zmagazynują dość pyłku wierzbowego przetrwają sezon w doskonałej kondycji.
